Zondag 18 december 2011 neem ik samen met mijn partner deel aan een foto expo ingericht door de handelaarsvereniging “Ezelstraat” te Brugge.

U kunt ons terug vinden op volgende locatie:
Joseph Reylandtzaal
Achiel van Ackerplein, 3
8000 Brugge (West-Vlaanderen)
België

Samen tonen wij er 20 medium formaat foto’s van onze trips langs “Abandoned Places”

Iedereen is van harte welkom op zondag 18 december 2011 tussen 12 en 18u
Voor de liefhebbers, tussen 14 – 18u wordt er orgelmuziek gespeeld.

Gratis parkeergelegenheid van 13 – 19u is voorzien op volgend adres:
Middenschool Brugge
Hugo Losschaertstraat 5A – 8000 Brugge

15 & 16 oktober 2011 doe ik mee aan een provinciale groepstentoonstelling “Buren bij kunstenaars”
U kunt mij terug vinden op volgende locatie: Hugo Losschaertstraat 5A – 8000 Brugge op de gelijkvloerse verdieping.

Ik toon er 24 medium- en 2 groot formaat foto’s van mijn trips langs “Abandoned Places”, of hoe verval op zijn eigen manier mooi kan zijn.

U bent allen van harte welkom op volgende data | uren:

Zaterdag 15 oktober 2011 | van 10-12u en van 14-18u
Zondag 16 oktober 2011 | van 10-12u en van 14-18u

| THE EXHIBITION |

15 & 16 October 2011 I participate in a provincial group exhibition “Neighbors by artists”
You can find me at the following location: Hugo Losschaertstraat 5A – 8000 Bruges on the ground floor.

I show there 24 medium and 2 large format photos of my trips along “Abandoned Places”, or how decay in his own way can be beautiful.

You are all welcome on the following dates | hours:

Saturday, October 15, 2011 | 10-12h and 14-18h
Sunday, October 16, 2011 | 10-12h and 14-18h

Binnenkomen was een ander paar mouwen! Metershoge vensterbanken hielden ons echter niet tegen.

Eenmaal binnen ontdekten we enorme gangen met hoge plafonds, het nog aanwezige ziekenhuismateriaal was een echte meevaller.

Hier heb ik mij in Photoshop kunnen uitleven. Verschillende foto’s, verschillende lagen, textures, tot ik tevreden was van het resultaat.

Voor deze opname maakte ik gebruik van de HDR-techniek, daar de contrasten hier veel te sterk waren.

Oktober 2008 deden we een urban trip naar Frankrijk.
Op het programma stond ondermeer Papeterie Darblay d’Essonnes.

De resterende gebouwen waren in zeer slechte staat en gevaarlijk. In de glorietijd [ 1897 ] produceerde de fabriek 100.000 kg papier per dag. De fabriek stelde ook 2000 man te werk. De laatste activiteit was in 1996.
De afbraak is volop bezig en in de plaats komt er een volledige nieuwe wijk.

Voor Jos was het even schrikken want het grootste deel van de site was al verdwenen sinds zijn laatste bezoek. Alles was afgezet met metershoge ijzeren platen. Toch vonden Jos en Carlito na 1 uur een ingang. Het exploren kon beginnen!
Eenmaal op het terrein verliep alles volgens het vaste patroon, horloges synchroniseren, walkietalkies testen, en dan gingen we zoals steeds ieder onze eigen weg.
Na een half uur kwam de eerste oproep binnen via de walkietalkie, Jos had een viertal koperdieven gespot vanaf de eerste verdieping.
Voor mij was dit de eerste kennismaking met zulk type van ongenode gasten.
Jos stelde dan ook voor om dadelijk te verzamelen.
Wat later ging Jos op zoek naar de koperdieven om hen te laten weten dat we ook op het terrein rondliepen, uiteindelijk bleken het nog beleefde lui te zijn en konden we onze shoot ongestoord verder zetten.

Lieve kinderen, het paradijs is hier bij jullie. Nergens anders.

Fotografie zei haar niet veel. Maar ook mijn papa fotografeerde graag en mijn grootvader was reeds in de jaren 20 een fervente fotograaf. Ik zal de passie wel van hen gekregen hebben. Jammer dat ik het nu maar op latere leeftijd ontwikkelde dankzij “ de Jos”
Mama begreep niet wat ik er leuk aan vond om op verlaten locaties en begraafplaatsen te gaan fotograferen.
Maar zoals iedere zorgzame moeder had ze schrik dat er op deze gevaarlijke locaties iets zou kunnen gebeuren met mij.
Ook de vele uren van bewerken op de computer was voor haar een raadsel!
Wanneer ze echter nadien de resultaten van de familie-, reis- en natuurfoto’s te zien kreeg was ze toch trots op mij.

Vorig jaar heeft ze nog samen met haar dochters kunnen genieten van een fantastische citytrip in Rome. Het waren uitzonderlijke dagen die ik nooit zal vergeten.